Delen     Populaire blogs     Volgende blog »
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
DIMPHENA
CARPE DIEM........oefening baart kunst ????????
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Oefening baart kunst ?????? uit de oude doos



Mijn Profiel

dimphena
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privé bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



Categorieën Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Europese korthaar, meneer Sid
06 november 2015 16:36

Dieren tekenen en schilderen, ...
05 november 2015 13:43

Munne BOERENFOX
20 januari 2015 11:36

Waar het hart vol van is.
08 oktober 2014 10:00

Een fijn weekend
05 april 2014 11:23




Fotoboeken


Ballerina's (10)
_
Foto-safarie (10)
_

Dierenportretten (7)
_
Laveno (7)
_



Weblog Vrienden


Dimphena
Van: dimphena

Piekersels
Van: ChilaE

Hera
Van: hera

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Redsblog
Van: redone

Cleoke
Van: cleoke

Cleoke
Van: cleoke

Tharisis
Van: Tharisis

Bennekesblogje
Van: Benneke

Blauwe vlinder
Van: Chrisje

Bie wotterkaant
Van: Gribou---Greet




Gastenboek berichten

Diny
04 september 2012 12:51
_
Bedankt Hera, de koffer is al gepakt, Mijn jongste zoon gaat ook mee. Manlief zorgt thuis voor de hondjes en het konijntje. En mijn man kan thuis lekker genieten van het vee en onze andere zoon !!!!

Hera
03 september 2012 22:56
_
Dag Dimy, ik las ergens dat je morgen weer lekker naar de zoons gaat in Italië. Omdat ik weet hoe heerlijk je het vindt om daar weer heen te gaan, kom ik je even heel veel plezier en goede reis wensen. Geniet van hun gezelschap en van alle moois wat je ongetwijfeld weer zult gaan zien.

Dimphena
22 april 2012 18:23
_
Hallo Chrisje, bedankt voor je berichtje, ik ben er blij mee !!! Je weet dat ik gek ben op die foxkes en Foxie vind ik dan ook een schilderachtig mooi dier !!!! Groetjes Diny




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Keesvi om 18:04
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door jannie1944 om 18:04
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door jannie1944 om 18:03
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 18:03
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door sibilla68 om 18:03
_
Sibilla68 Online

Door Rosalina42 om 18:02
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Anna J om 18:02
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door jannie1944 om 18:02
_
Nieuwe Reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Vincent van Gogh, een zaaier uit Etten...........


Vincent in Etten.............

Een prachtige video over het werk van Vincent van Gogh, kijk en oordeel zelf....


Ik ben inmiddels naar het informatiecentrum geweest. Het was erg interessant en de rondleiding gebeurde op een duidelijke manier van uitleggen.
Hetegeen in mijn geval wel nodig was ook.
Ik ben zo snel afgeleid wanneer ik iets zie waar ik erg in ben geïnteresseerd.
Ik neem alles wel waar , maar mijn hersenen gaan hun eigen weg en de gedachten die spontaan in me opwellen zijn dan maar moeizaam te stoppen.

Afgeleid door het werk van van Gogh, gemaakt in zijn beginperiode en waarvan er ook nog eens gemaakt zijn in mijn geboortedorp, waren reden genoeg om af te dwalen naar mijn eigen fantasie.
Hoe hij in de buurt van ons opa en opoe de heide of het moeras heeft getekend, dezelfde hei waar ik zo graag verstoppertje speelde.
En Pagnevaart, door Vincent Passievaart genoemd ,was op een steenworp afstand van het ouderlijk huis van mijn moeder.
Mijn liefde voor die omgeving zit diep, diep door de fijne tijd uit mijn jeugd die ik er doorgebracht heb.
Passievaart zoals Vincent het noemde, hoe terecht was dat in mijn geval.
Met passie heb ik er gespeelt met mijn broers en vrienden en vriendinnetjes.
De omgeving vond/vind ik prachtig en heb dan ook daar onze trouwreportage laten maken !!!

Later kom ik nog terug op Seppe (Bosschenhoofd ) Hoeven en Pagnevaart met zijn vele legendes.
Eerst nog even nagenieten van het heerlijke bezoek dat ik aan het informatiecentrum beleefd heb.
Ik kan het iedereen aanbevelen !!!!!!!

Op mijn videoblog staat de trailer
Een zaaier in Etten, die in zijn geheel te zien is bij het informatiecentrum.
MEER DAN DE MOEITE WAARD !!!!!!!



van Gogh informatiecentrum Etten - Leur


Artikel links



Geplaatst op 20 juni 2009 13:49 en 3001 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Dimphena  
15 jun 2009 13:32
Het is fantastisch en facinerend om naar zijn werk te kijken, over hem te lezen en de omgevig te kennen waarin hij is opgegroeid !

Benenalie  
15 jun 2009 14:32
Diny....heel mooi..Vincent van Gogh!!
Wat mooi...om zijn werken hier te kunnen zien!!
Dank je wel voor die link...was genieten!!

Lieve gr Alie
_





_
Dimphena  
15 jun 2009 15:19
Hallo Alie, ik heb er ook erg genoten....
En die muziek.......................................
Groetjes Diny

Evdh.1  
15 jun 2009 23:44
Heel mooi Diny, leuk dat je dat laat zien aan ons.
groeten van Evelien
_





_
Dimphena  
16 jun 2009 09:00
Goede morgen Evelien. ik ga vandaag naar het van Gogh informatiecentrum in Etten. Ik zal zeker deze ervaring met jullie delen.
Groetjes Diny

Vivero.1  
16 jun 2009 14:27
Ben ook een groot fan van Vincent van Gogh, zoals je weet. Die kleur blauw ook...
_





_
Dimphena  
16 jun 2009 20:36
Ik ben vanmiddag naar het informatiecentrum in Etten geweest. Erg boeiend allemaal. Ik heb boeken en een dvd mee naar huis genomen en ik zit me daar toch te GENIETEN !!!! Blauw is toevallig ook een van mijn lievelingskleuren ! Groetjes Diny

Hehety  
20 jun 2009 14:45
Prachtige werken zijn het.
Ik woon in Nuenen en heb jaren rondleidingen gegeven in Nuenen en het documentatiecentrum. Heel graag bij je komen kijken.
_





_
Tharisis  
20 jun 2009 15:23
Dag Diny
Dat lijkt me ongelooflijk KICKEN als een lievelingskunstenaar rondgewaard en gewerkt heeft in de door jou zo dierbare omgeving van toen! Dan gaat er een schitterende wereld helemaal opnieuw wagenwijd open....!
Proberen dan alles te pakken te krijgen wat maar enigszins mogelijk is en opdrinken.... ken ik wel....
GENIET!!! Diny!!!
Toos


Dimphena  
20 jun 2009 18:29
Nuenen, daar moet ik ook eens naar toe, lijkt me ook geweldig om daar ook eens te proberen de sfeer te proeven. Net zoals hier in west Brabant het geval is. Die bekruipt me wanneer ik in de ook voor hem zo´n bekende omgeving loop of fiets. Ik ga nu ook proberen om het oude protestante kerkje op papier te zetten, waarvan zijn vader de predikant was. En het landschap anno 2009 ....Of het lukt dat weet ik niet. Perspectief tekenen is niet mijn ding, maar daarom de uitdaging des te groter !!!! Groetjes Diny
_





_
Dimphena  
20 jun 2009 19:31
Hallo Toos, hoewel ik geen hebberig type ben snak ik naar nog meer informatie, wil daadwerkelijk de plekken opzoeken van de door zijn gemaakte schetsen en aantekeningen. En die ook ook papier of doek zetten !!! Wel op mijn eigen manier, want eerlijk is eerlijk, hij is toch niet te evenaren. Hoewel, door natekenen en schilderen leer je wel veel over de schilder en dat is is natuurlijk ook reuze interessant !!!! Bijvoorbeeld het verschil van compositie tussen zijn ruwe schetsen en de uiteindelijke tekening, erg facinerend allemaal.
Groetjes van een genietende Diny

Tharisis  
20 jun 2009 20:26
Diny, als ik het goed begrepen heb kon Vincent aanvankelijk ook geen perspectief tekenen! Wel bijonder: een zaaier uit Etten, hij heeft dus wel degelijk "gezaaid, maar tijdens zijn gekwelde leven helaas nooit mogen oogsten!" Jammer!
Ga lekker aan de slag met al jouw geweldige nieuwe ideeën!
Alleen al die plekken opzoeken is op zichzelf al een féést, een feest van herkenning zal het zijn!
Toos
_





_
Dimphena  
20 jun 2009 21:03
Hallo Toos, Ik heb een tekening van hem gezien waarvan ik meen de plaats te weten waar hij die getekend heeft. Zelfs mijn man, die niets van kunst of kunstenaars weet, herkende ook de mogelijke plek. Je voelt het al wel aankomen, ik MOET daar naar toe om zeker te weten dat ik me niet vergis.
Het is inderdaad jammer dat hij nooit kunnen oogsten van datgene wat hij gezaaid heeft. Zijn ijver heeft mooie vruchten afgeworpen, maar helaas kon hij de oogst niet tijdig binnenhalen. Maar het zaad dat hij ooit gezaaid heeft , leert miljoenen mensen tot de dag van vandaag, respect te hebben voor zijn schilderkunst. Kon hij maar even.....

Tharisis  
20 jun 2009 21:05
Diny, kon hij maar even ...... misschien via jou?
Toos

_





_
Dimphena  
20 jun 2009 21:17
Toos, het lijkt me onmogelijk om in zijn huid te kruipen.. Maar de wil om te tekenen en schilderen is er wel, maar nu de weg nog vinden..... kon hij maar even...... Groetjes Diny

Willem.J.1  
21 jun 2009 22:03
Altijd weer leuk om over Van Gogh te lezen en vooral te kijken...tweede filmpje lukte niet om te openen.
Nuenen ben ik een paar jaar geleden geweest in het documentatiecentrum....leuk dat die mevrouw uit Nuenen reageert.
_





_
Dimphena  
21 jun 2009 22:17
Inderdaad leuk die mevrouw uit Nuenen, die zou ons echt wel heel veel kunnen vertellen !!!! Bij het infocentrum stonden in het gastenboek voor ons Engelsen en Belgen. Er waren ook mensen uit Nuenen aanwezig. geweldig toch dat zijn beginperiode nu ook de aandacht krijgt! Ik heb alles al geprobeerd maar de tweede link werkt niet wat ik ook probeer. Daarom heb ik het filmpje maar op mijn videoblog gezet. De film is in zijn geheel te zien in het infocentrum en zit knap in elkaar, ik heb er in ieder geval erg van genoten. Hopelijk beleef je er veel plezier van, de trailer van de film is kort maar hevig. Groetjes Diny

Hera  
22 jun 2009 01:08
Nou Diny ik hoef jou niet te vertellen hoe ik hiervan geniet. Heerlijk om dit van jou mee te krijgen. k zal toch echt weer eens die Brabantse kant op moeten hè, wil ik het van nabij meemaken. Ik mag dan dichtbij het Van Goghmuseum zitten en de tentoonstellingen allemaal gemakkelijk kunnen zien, maar... t neemt niet weg dat elders ook zoveel moois over/van hem te zien is. k Ga toch maar eens kijken wat de mogelijkheden zijn.
_





_
Dimphena  
22 jun 2009 12:27
Hera, ik zou ook graag dicht bij het museum willen wonen, dan zou ik vast en zeker een vaste bezoekster zijn! In de omgeving wonen waarin hij is opgegroeid en zijn eerste stappen zette tot het kunstenaarsschap heeft ook wel iets. Op mijn videoblog staat een trailer van de film die in Etten te zien is. Ook het emailadres van het infocentrum staat daarop. Groetjes Diny

Hehety  
23 jun 2009 10:24
Ik heb voor jullie informatie opgezocht, wat ik een jaar of tien geleden geschreven heb. Ik hoop dat jullie er wat aan hebben.


Zundert
Vincent was in Zundert geboren Want daar was zijn vader Predikant.
al in zijn jonge jaren was Vincent een moeilijk manneke, hij stond bekent als humeurig, druk en eigenzinnig van aard.
Op zijn negende jaar werd hij van de dorpsschool afgehaald omdat; hij door de omgang met boeren jongens te wild en ruw werd.
Met andere woorden: hij knokte te veel.
Op een privé-school ging het wat beter.
Toch kon hij goed leren. op de H.B.S had hij goede cijfers, maar door financiële problemen van zijn ouders moest hij op zijn 16de van school af.
Om zijn ouders te ontlasten en om geld te verdienen ging hij, via zijn
oom, in den Haag werken bij kunsthandel Goupil.
Later werd hij overgeplaatst naar Parijs.
Vandaar reisde hij vaak naar Londen voor de kunsthandel
Daar kreeg steeds meer afkeer van lijsten en kunststukken. Hij werd depressief en liep daar ook nog een blauwtje.
Hij nam ontslag en ging naar huis. Hij was toen 23.

Hij wou in de voetstappen van zijn vader treden. Hij verdiepte zich in de Bijbel. door zijn onrust en depressies kon hij de studie niet afmaken.
Na een half jaar vertrok hij weer naar Londen.
Daar werd hij leraar en hulpprediker tegen kost en inwoning.
De familie was er niet gelukkig mee, ondanks dat Vincent daar wel gelukkig was.
Hij werd teruggehaald en hij werd als boekhouder aangesteld in Dordrecht.
Weer werd de druk hem te zwaar. hij wilde predikant worden
De familie laat hem uiteindelijk weer studeren. Maar Vincent blijft onrustig en kan de druk niet aan.
In Borinage in België kan hij na een verkorte studie beginnen als evangelist bij de mijnwerkers.
Vincent was een goede ziekenverzorger maar als predikant schoot hij ernstig tekort.
Hij verloor zijn baan.

Toch bleef hij wel in Borinage want door de mijnwerkers kreeg het tekenen meer zijn aandacht, het plan om kunstenaar te worden begon te rijpen.

In Brussel ontmoet hij schilder Rappard waardoor hij interessen in het schilderen krijgt. Rappard werd later zijn vriend.
Na een jaar vertrok hij weer naar zijn ouders in Etten, omdat hij daar zonder te veel kosten te kunnen verdiepen in het tekenen.
Daar logeerde ook nicht, en weduwe, Ka Vos met haar acht jarig zoontje.
Vincent werd hevig verliefd. Hij gaf haar een liefdesverklaring, dat viel niet in goede aarde!
"Nooit, neen, nimmer," was het antwoord.
Dat was voor de arme Vincent te veel Hij werd depressief en zeer opstandig.
Hij vertikte het zelfs om met de Kerst naar de kerk te gaan!
Dat pikte de dominee natuurlijk niet. Er ontstond een grote ruzie en daardoor verliet Vincent het ouderlijke huis.

Hij ging naar den Haag waar zijn aangetrouwde neef en schilder Mauve woonde. en neemt daar schilderlessen.
Hij ontmoete Sien -een zwangere vrouw die door haar man in de steek gelaten is- en ging met haar samenwonen.
Het gaf hem het gevoel om ook zelf een gezin te hebben.
Daardoor kreeg hij met zijn broer Theo en zijn schildervrienden ruzie.
Ze waren vooral boos over zijn onzedelijk gedrag.

Weer werd Vincent ziek en werd drie weken opgenomen in het gasthuis.

Ondertussen werd in 1882 Dr. T. van Gogh dominee in Nuenen, en districtbestuurder van de maatschappij van welstand.

Met Vincent ging het weer niet goed. Hij verbrak zijn relatie met Sien en ging door Drenthe zwerven.
Gedreven door geldnood -want Theo stuurde geen geld meer- en door eenzaamheid ging hij met hangende pootjes terug naar zijn ouders in Nuenen.
op 5 december trok hij bij hen in.
Die waren niet blij!!!
Vincent schreef aan zijn broer:
Er is een soortgelijk opzien om mij in huis te nemen, als er zou een vieze, grote hond in huis te hebben. Hij zou in de weg lopen en hij blaft hard. Het is een vuil beest, kortom.

Om elkaar niet te veel voor de voeten te lopen werd de mangelkamer als atelier ingericht. Zodat ze hem vrij konden laten in zijn zonderling kledij en doen.
Vincent begon zich te begeven onder de wevers, boeren en arbeiders.
Zijn werk werd aanzienlijk beter.
Dat viel zelf de vader van Vincent op en hij werd wat milder over zijn zoon.
Toen kreeg de moeder een ongeluk.
ze stapte in Helmond uit de trein en brak daarbij haar bovenbeen.
Vincent deed voor haar alles wat mogelijk was, en ontpopte zich als een zorgzame verpleger. Daardoor werd de band met zijn moeder een stuk beter.

Margo Begeman -een van de buurvrouwen- kwam vaak op ziekenbezoek.
Omdat Vincent zijn moeder verpleegde zagen ze elkaar vaak.
Ze werden verliefd op elkaar!
Dit werd niet in dank afgenomen door de zusters van Margo.
Ook Pastoor Andeas zag niets in die verliefdheid, ook hun gezamenlijke wandelingen waren hem een doorn in het oog.
Vincent, deze zonderling met zijn zedeloze verleden, was geen partij voor
haar, want hij had in den Haag in zonde geleefd!
Er ontstonden daardoor veel ruzie tussen de zussen en Margo, en ze verboden haar met Vincent te trouwen. Zeer overstuur nam Margo strychnine in.
Vincent vond haar, hij liet haar broer halen en zorgde voor een dokter.
Ze overleefde de zelfmoordpoging. Om aan te sterken ging naar Utrecht.
Daar woonde een bevriende arts. ze logeerde daar ruim drie maanden voordat ze weer naar huis ging.
Niemand wist precies wat er gebeurd was.
Natuurlijk was dit een kolfje naar de hand van de pastoor!
Hij besloot dat niemand meer voor Vincent mocht poseren en beloonde ieder met geld die weigerde te poseren.

Vincent kon in mei 84 twee ruimen kamers huren van de katholieke koster Schafart. Daar kon hij een ruimere atelier inrichten.
De pastoor was erg teleurgesteld in zijn koster, "hoe kon -juist hij- dat nou doen!"
Schafart dacht er anders over. Hij vond dat Vincent een goed mens was en dat je, in zijn overtuiging, iedereen moet helpen.
'en de 75 gulden per jaar waren ook mooi meegenomen.'
Vincent bleef wel bij zijn ouders in de kost en wonen.

Vincent was veel te vinden bij de wevers. Hun werk fascineerde hem.
Urenlang in dezelfde houding werken achter het weefgetouw, voor een schamel loon.
Wevers in de stad verdiende ongeveer 8 gulden per week en de dorpswevers
5 gulden per week.
Ook de spitters op het veld spraken hem erg aan.
Daardoor was hij veel op het veld om schetsen te maken en, later op de dag,
bij de wevers.

Dan gebeurde er iets dramatis.
Vader van Gogh kwam terug van een lange wandeling, werkbezoeken voor de maatschappij van welstand. Als hij de voordeur open wil maken, zakt hij in elkaar met de deurknop nog in zijn hand.
Hij stief aan een hartaderbreuk.
Vader van Gogh werd begraven op de oude begraafplaats.
Dat heeft Vincent erg aangegrepen en omdat hij ruzie met zijn zus over de erfenis kreeg, verliet hij het ouderlijk huis.
Hij trok geheel bij koster Schafrat in.
Door de dood van zijn vader, stortte hij zich geheel op zijn werk.
Wevers, spitters, mensen op het veld, stillevens en studies van handen en
koppen, namen zijn hele tijd in beslag.

Daardoor kreeg hij ook meer contact met familie de Groot.
Op een dag stapte hij daar naar binnen om wat uit te rusten.
Het gezin zat net aan tafel, onder een lamp, om te eten.
Spontaan greep hij zijn pallet en doek en begon te schilderen.
Uiteraard ging dat nog niet een, twee, drie niet zo goed.
Maar na vele schetsen en studies, schilderde hij zijn 'aardappeleters'.

De pastoor bleef een onsympathieke rol spelen. Ondanks dat het uit was met Margo Begeman en Vincent, ze bleven wel goede vrienden.
Hij vond dat de gelovig niet met die 'zondeling' om moesten gaan, erger nog, ze moesten hem vermijden!
Velen gingen op zijn verzoek in, maar anderen dachten er anders over.
Zij hadden een weerwoord: "Het is beter om aan Vincent te verdienen dan in nog meer armoede te leven."

Weer kreeg de pastoor koren op de molen.
Gronda de Groot -de linkse vrouw op de schilderij de 'aardappeleters'- raakte zwanger. En ze is niet gehuwd!
En wie kreeg, volgens de pastoor, de schuld? Vincent!
Dus werd het voor Vincent nog moeilijker op modellen te vinden.
Later bleek een neef de vader te zijn.
Toch bleef het gerucht hardnekkig hangen.
Cornelis bleef tot zijn dood in 1951, in Nuenen altijd aangekeken, als de onechte zoon van Vincent.

Vincent besloot naar Antwerpen te gaan.
Zijn moeder wilde op reis en daarna verhuizen. Vincent wilde meer en andere technieken leren. En, naaktmodellen schilderen!
Dat was echt niet mogelijk in het preutse Nuenen!
Dit was zijn periode in Nuenen.

Na vele depressies en omzwervingen in België en Frankrijk, kwam hij in Auvers- Sur-Oise. Daar schoot hij zich op 27 juli 1890 twee keer in zijn borst. Op 29 juli stierf hij aan zijn verwondingen op 37 jarige leeftijd.
Zijn broer Theo, stierf een jaar later.



_





_
Hehety  
23 jun 2009 10:29
Hier heb ik nog wat. Veel leesplezier!

Titel: Vincent van Gogh drie jaar in Nuenen.


Vincent Willem van Gogh werd op 30 maart 1853 in
Zundert geboren. Zijn vader was dominee.
Ook Vincent wilde dominee worden maar tot zijn 23e
jaar was hij werkzaam bij kunsthandel Goupil, waar
ook zijn broer Theo werkte.
voor de zaak werd Vincent regelmatig naar Parijs en
Londen gezonden. Hij kreeg een afkeer van de kunst-
handel en trok zich in 1876 terug.

Hij ging zich verdiepen in de theologie, maar ook
daarin vond hij geen rust.
Toch werd hij, uit sociale gedrevenheid, hulp-predikant in de mijnwerkersplaats Borinage.
Deze plaats ligt in de provincie Henegouwen in
België.

Daar, onder de arme bevolking, maakte hij zijn eerste houtskooltekeningen. Deze waren hoekerig
van opzet maar de persoonlijke stijl was al herkenbaar.
In een brief aan zijn broer Theo schreef hij:
‘De expressie van armoede en ellende is de beste
kunst.’

Hij kreeg steeds meer contactproblemen met de bevolking en mede daardoor een groter plezier in tekenen.
Hij besloot zich aan de schilderkunst te wijden.
Vincent ging naar den Haag om les te krijgen van
Anton Mauve.
Dat was geen groot succes, hun meningen lagen te ver uiteen.
Ook de relatie met Sien, een aan lagerwal geraakte vrouw liep stuk. Van haar heeft hij ook een portret
gemaakt. ‘Het bos in den Haag met meisje’[1882 Rijksmuseum Kroller- Muller, Otterlo]

Nadat Vincent een korte periode door Drente was getrokken besloot hij naar Nuenen te gaan om tot rust te komen.

Nuenen was in die tijd een rustig dorpje met 2560
inwoners. De meeste mensen waren thuiswevers of
keuterboeren. Zij probeerden, door te weven en hard te werken op de arme zandgronden, hun karige
boterham te verdienen.

In december 1883 ging hij bij zijn ouders wonen.
Zijn vader, Ds Th.v.Gogh was vanaf 1882 dominee
van de Nederlandse Hervormde Kerk in Nuenen.
Zijn vader was niet blij met zijn besluit.
Hij was het zwarte schaap van de familie. Zijn
manier van leven en kleden werd niet op prijs
gesteld.
Vincent werd dit snel duidelijk. Daarom schreef
hij op 15 december 1883 een brief aan broer Theo:
‘Ik voel hoe Pa en Moe instinctmatig {ik zeg niet
verstandig} denken over mij. Er is een soortgelijk
opzien tegen mij in huis te nemen. Hij zal met
natte pooten in de kamer komen –en dan is hij zo
ruig. Hij zal iedereen in den weg loopen. En hij
blaft zo hard. Het is een vuil beest- kortom’
{Brief 346}

Uiteindelijk mag Vincent langer blijven en wordt de
Mangelkamer als atelier ingericht. Zowel de pastorie als het atelier zijn nog te zien op het
adres Berg 36.
Doordat hij wat rust kreeg begon hij veel pentekeningen te maken van het dorp, deze werden
verzonden naar Theo, in Parijs. Theo had daar een
kunstgalerie.

Pa kon na enkele weken de pentekeningen van zijn
zoon wel waarderen. Op 20 december 1883 schrijft hij aan zoon Theo: ‘Vindt ge ze niet mooi de penteekeningen van den ouden toren, die Vincent
U zond het gaat hem vlug van de hand…’
Verder in de brief schrijft vader: ‘en nemen ons
voor hem volkomen vrij te laten in zijn zonder-
lingheden van kleeding, enz, de menschen hier hebben hem nu gezien en schoon het jammer blijft dat hij zich niet wat meer toeschietelijk toont,
het is nu eenmaal niet te veranderen dat hij een
zonderling is. De mangelkamer zal tot mei 1884 zijn
atelier zijn.’

De moeder van Vincent bezeerde in januari 1884
in Helmond haar been terwijl ze uit de trein wilde
stappen.
Vincent verzorgde zijn moeder met liefde. Daardoor
verbeterde zijn relatie met zijn ouders.

Nuenen beviel Vincent in die periode. Hij had genoeg inspiratie en zijn artistieke talent werd
steeds meer ontplooid.

‘Het gaat mij hier in Brabant nog al wel, tenminste
ik vind de natuur hier erg opwekkend’
{Brief 351a}

‘Sedert ik hier ben, is er geloof ik geen dag
geweest waarop ik niet bij de wevers of boeren van
‘s morgens tot ‘s avonds zit te werken

‘En het Brabant dat men gedroomd heeft, daar komt
de werkelijkheid soms al heel dichtbij.’
{Beide brief 368}

Toch werd het tijd dat Vincent een ander onderkomen ging zoeken. Dit vond hij bij de katholieke koster
Schafrath. Zijn woning bevond zich naast de H. Clemenskerk in het huidige Park. Het kosterhuis is in 1934 afgebroken.

In de brief van 15 mei 1884 schrijft hij aan Theo:
“En dan kan ik u mededeelen, dat ik vandaag net zoo wat klaar ben met het in orde brengen van een ruim atelier, dat ik gehuurd heb. twee kamers, een groote en een kleine, en een suite”. {Brief 368}

Doordat Vincent zijn onderwerpen ging zoeken en vond in het echte Brabantse landschap, en in de Nuenense boerenbevolking, kwamen zijn talenten nog meer tot ontplooiing.
Zijn voorkeur ging toen vooral uit naar lanen, winterlandschappen en boerenhuisjes.
In de winterlandschappen zijn ook de Collse watermolen, de Opwettense watermolen en de korenmolens vele malen geschilderd.
{Zowel de watermolens als twee van de drie koren-
molens zijn gerestoreerd en te bezichtigen}

Over de Collse watermolen schrijft Vincent naar zijn vriend de schilder Van Rappard: ‘Het is een dito geval als de twee andere watermolens die we samen bezochten doch met twee roode daken en dat men vlak van voren ziet –met populieren er om heen.
Zal in de herfst superbe zijn’ {Brief R.50}
Vincent had enorm veel bewondering voor de landarbeiders. Man, vrouw en kinderen werkten de hele dag op het land om een karig maal te verkrijgen.
Daarom begon Vincent al veel portretstudies te maken zodat hij, zoals in het schilderij -de aardappeleters- een kunst van zuivere expressie kon bereiken.



In een brief aan Theo schrijft Vincent: ‘Ik heb nl,
terdege er op willen werken, men de gedachte krijge dat die luitjes, die bij hun lampje hun aardappelen eten met die handen, die zij in den schotel steken,
zelf de aarde hebben omgespit en het spreekt dus van handenarbeid en van dat zij hun eten zoo eerlijk verdiend hebben’{Brief 404}

Ook was Vincent zeer getroffen door de thuiswevers.
Hij verwonderde zich hoe het mogelijk was dat deze mensen –ook vaak kinderen- steeds in dezelfde houding konden blijven zitten te midden van hun werktuig. De verdienste was vaak zeer gering omdat er vaak weinig vraag naar textiel was.

Weer in een brief verwoord hij zijn gevoelens aan Theo: ‘Als ge ooit komt, zal ik U eens in den hutten der wevers brengen. De figuren der wevers en de vrouwen die garen winden, zullen U zeker treffen. De laatste studie, die ik maakte is het figuur van een man die in het weefgetouw zit, op zichzelf, de buste en de handen. Ik ben aan het schilderen van een weefgetouw, van oud, groenachtig bruingeworden eikenhout, waarin het jaargetal 1730 staat gesneden. Bij dat getouw, aan het raampje waardoor men een groen veldje ziet, staat een kinderstoel, en het kleine kind zit daarin urenlang te kijken naar het heen –en weer schieten van den weversspoel. Ik heb dat geval aangepakt net zooals het in de natuur was, het getouw met het wevertje,
het raampje en die kinderstoel, in het armzalig vertrekje met leemen vloer’ {Brief 355}

Ook schilderde Van Gogh veel stillevens, vooral veel kannen, kruiken, manden en appels. Niet alleen om te oefenen voor zijn schilderij de aardappel-
eters. Maar ook omdat hij niet zoveel modellen meer had. Mede door de pastoor.

Ook in Nuenen had Vincent een ongelukkige liefde.
Margot Begemann, de dochter van de oud-dominee woonde naast de pastorie van zijn ouders.
Het huis ‘Nune ville’ {Berg 24}
Vincent en Margot kregen een verhouding met elkaar.
Maar Vincent paste geheel niet in deze gegoede familie, gezien zijn zonderlijk gedrag en kleding.
De relatie werd op alle manieren tegengewerkt.
Uiteindelijk zag Margot geen uitweg meer en daarom deed zij een poging tot zelfmoord.

Vincent was hierdoor erg van streek en schreef aan Theo in zijn brief: Er is iets gebeurd Theo, waar de meeste lui hier niet van weten of vermoeden noch ook nooit mogen weten, dus zwijgt gij dit als het graf –maar dat verschrikkelijk is. Om u alles te zeggen zou ik wel een boek moeten schrijven –ik kan dat niet. Mej. X heeft vergif ingenomen, in een oogwenk van wanhoop toen zij tot hare familie gesproken had, en men kwaad sprak van haar en mij, zij raakte zoo van streek, dat zij in een oogenblik
{mijns inzien van besliste mania} het deed. {Brief 375}

Door dit gebeuren, en doordat de pastoor de gelovigen verbood om enig contact met hem te hebben, besluit Vincent om Nuenen te verlaten.
‘Het moment van nu is juist geschikt om er eens uit te breken, daar ik het gescharrel met het model nemen heb gehad, en verhuizen ga ik in alle geval.
Wat dat betreft, in deze werkplaats naast den pastoor en koster zou er nooit een eind aan komen,
dat is te voorzien. Dus verander ik.’ {Brief 433}
Ook schreef hij: ‘De pastoor ging zoover dat hij de menschen geld beloofde, als zij zich niet lieten schilderen.’ {Brief 423}

In november 1885 gaat Vincent naar Antwerpen.
Toch heeft hij in 1887 een brief naar de burgermeester geschreven dat hij graag naar Nuenen wilde terugkeren.

Via Antwerpen –waar hij de Japanse stijl ontdekte-
ging Van Gogh naar zijn broer in Parijs.
Daar ontdekte hij de kunst van de impressionisten.
Hij leerde de stippeltechniek die hij veelvuldig gebruikte in zijn zelfportretten.
Vincent verliet in 1888 Parijs. Hij kreeg veel onenigheid met Theo en de drukte van de grote stad gaf ook veel spanningen.

Arles werd de nieuwe bestemming.
Doel: het stichten van een kunstenaarskolonie.
Daarom nodigde Van Gogh Gauguin uit voor een logeerpartij. Doordat hun karakters zo tegenstrijdig waren ontstonden veel ruzies.
Door een ruzie besloot Vincent zijn oor af te snijden en begon hij met de streepjestechniek.
‘De zonnebloemen’ is een van de meest bekende doeken uit die tijd.


Vincent voelde dat het niet goed met hem ging.
Daarom liet hij zich in april 1889 vrijwillig opnemen in een inrichting. Daar schilderde hij zwaarmoedige doeken en tekeningen, met rietpen gedoopt in zwarte inkt.
Uiteindelijk verliet hij in mei 1890 de inrichting
om naar Auvers-sur-Oise te gaan.
Dokter Gachet nam Vincent in behandeling voor zijn zwaarmoedigheid. Het mocht niet baten. Op 29 juli pleegde Vincent zelfmoord.

Vincent van Gogh heeft wel een diepgaande invloed gehad op de schilderskunst van de twintigste eeuw.


OEUVRE IN NUENEN

194 olieschilderijen
263 tekeningen
1 gouache
1 litho
19 waterverfschilderijen
6 tekeningen








Bronnen: Spectrum Encyclopedie 1999
Van Gogh educatiecentrum Nuenen
Nuenen –100 jaar Van Gogh











Dimphena  
23 jun 2009 11:46
Hallo Catharina, ik ga zeker een kijje nemen op je blog. Je hoort nog van me. Groetjes Diny
_





_
Dimphena  
23 jun 2009 11:55
Hallo Henny, BEDANKT !!!!!!! hier ga ik van GENIETEN en mijn mede 50+sers ook, dat weet ik zeker ! Inmiddels heb ik het oude N.H. kerkje getekend waar Vincents vader ook predikant was. Viel niet mee het boekje waar het uitkwam was oud en de afdruk van de foto was ook nog eens van een krantenknipsel. Helaas bestaat het sinds 1956 niet meer. En gebouwen tekenen is ook nog eens niet mijn ding, of ze moeten een apparte architectuur hebben of oud en afgeleefd zijn. Nogmaals bedankt !!! Groetjes Diny

Tharisis  
23 jun 2009 21:41
Dag Henny
Het levensverhaal van Vincent kende ik al grotendeels, maar ik vind het ontzettend aardig van u, dat u al deze moeite hebt genomen om voor Diny en ons dit verhaal te vertellen.
Hartelijke groet,
Toos
_





_
Hera  
23 jun 2009 21:45
Henny, ik sluit mij even aan bij mijn voorgangsters.Ik ben fan van Vincent vanaf het eerste uur, volg zoveel mogelijk van hem, zit gelukkig dicht bij het Van Goghmuseum en elke tentoonstelling van/over hem daar ben ik dus te vinden. Fijn om dit verhaal van je te lezen. Dank je wel!

Willem.J.1  
23 jun 2009 23:10
Leuk dat je zo enthousiast het verhaal over Van Gogh verteld Henny. Ook ik kende het in grote lijnen maar altijd leuk om het weer te lezen. Weet je wat zo leuk is, sinds ik een paar jaar geleden in jullie informatiecentrum tijdens een fietstochtje vanuit Mierlo terecht kwam, ben ik pas écht enthousiast over Vincent van Gogh geworden. En nu nog steeds, bij mij waren jullie ‘de zaaier’…..
_